من روایت می‌کنم
وب‌نوشته‌های مرضيه رياحی

۰۱ آذر ۱۳۸۸


وقتی خدا می‌خندد()

این تصویری که می‌بینید، تصویر جایزه «فیل نقره‌ای» بهترین فیلم کوتاه شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان «فیل طلایی» حیدرآباد هند است که جمعه شب 20 نوامبر به همراه 1426 یورو به فیلم انیمیشن دلم برای لایه اوزون می‌سوزد ساخته پوریا عقیلی فیلمساز 12 ساله ایرانی رسید.
مرجان ریاحی تهیه‌کننده این انیمیشن است و من هم پخش‌کننده‌اش.
از دیشب تا به حال که این جایزه در اتاقم است مدام نگاهش می‌کنم و به کار خدا می‌خندم!
این فیلم را به دبیرخانه جشنواره فیلم کوتاه تهران هم داده بودیم که دو نفر از اعضای هیات انتخاب سه نفره بخش سینمای تجربی و انیمیشن ردش کردند.
دلم برای لایه اوزون می‌سوزد را برای شرکت در جشنواره فیلم کوتاه تهران نپذیرفتند چون یکی از اعضای هیات انتخاب معتقد بود جایی که مرکز فرهنگی هنری صبا و کانون و تلویزیون انیمیشن دارند، تهیه‌کننده خصوصی حرفی برای گفتن ندارد و کلاس جشنواره را پائین می‌آورد!
و یکی دیگر از اعضای این هیات که اتفاقا دوست خودم هم هست و همیشه در پایگاه خبری فیلم کوتاه و چند رسانه دیگر هوایش را داشتم؛ گفته بود «من صلاح نمی‌دانم این فیلم بالا بیاید!»
به کار خدا می‌خندم که چطور خودش به موقع تو دهان آدم‌ها می‌زند و بهشان می‌فهماند کسی نیستند که بخواهند برای صلاح کسی یا چیزی تصمیم بگیرند!!!
می‌گویند خداوند دو بار می‌خندد یکی موقعی که جمعی تصمیم بگیرند کسی را بالا ببرند و او نخواند و دوم زمانی که جمعی بخواهند کسی را پائین بیاورند و او نخواهد. ما 20 نوامبر صدای خنده خدا را شنیدیم...


[http://weblog.asp-rider.com/?id=-1431318841] [۱۶:۲۹] []


© 2002, Nav!d. All rights reserved.

برداشت مطلب و عکس با ذکر ماخذ آزاد است.