|
امروز من 29 ساله و این وبلاگ 3 ساله میشود. سن عجیبی است 29 سالگی. میگویند جوانی 10 سال میانهی 19 تا 29 سالگی است. با این حساب از امروز یک سال تا پایان جوانی مهلت دارم. اما من اصلا از این Deadline ها خوشم نمیآید!
این Deadline ها جلوی زندگی را میگیرند. مدام حد و مرز تعریف میکنند. مثل Deadline های جشنوارهها. تا آخر ژانویه، تا 15 فوریه، تا اول آوریل یا اصلا تا همین 30 اسفندماه 1387 خودمان.
این تاریخ را به یاد دارم چون آخرین مهلت یا همان Deadline شرکت در نخستین جشنواره مطبوعات سینمایی بود. جشنوارهای که جوایزش 28 دیماه 1388در سومین شب منتقدان اهدا شد.
احساس میکنم من و داوران جشنواره مطبوعات سینمایی خیلی اتفاق نظر داریم؛ چون همگی از Deadline خوشمان نمیآید و هیچ خودمان را پایبندش نمیکنیم!
من تصمیم گرفتهام که اصلا به روی خودم نیاورم که 29 ساله شدهام و آنها هم تصمیم گرفته بودند که جایزه بهترین سایت سینمایی نخستین جشنواره مطبوعات سینمایی را به سایت 28 روزه «پرده سینما» به مدیریت غلامعباس فاضلی اهدا کنند.
اصلا چه اهمیت دارد که سایت «پرده سینما» اول دیماه 1388یعنی دقیقا 10 ماه پس از پایان فراخوان جشنواره تازه فعالیتش را آغاز کرده بود؟!
کسی اهمیت میدهد که بر طبق آئیننامه شرکت در جشنواره مطبوعات سینمایی آثاری امکان شرکت در این جشنواره را داشتند که متعلق به اعضای انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی باشند؟!
واقعا چه اهمیتی دارد که آقای غلامعباس فاضلی بر طبق لیست منتشر شده اعضای انجمن منتقدان، عضو صنف نبوده و یا نیستند؟!
اوه! خانمها، آقایان در آستانه 29 سالگی من، 28 سالگی جشنواره فیلم فجر و 3 سالگی این وبلاگ؛ بیایید خودمان را درگیر Deadline نکنیم! |
